Quantcast

قانون امور گمرکی

قانون امور گمرکی

قانون امور گمرکی

قسمت اول - کلیات

فصل اول – تعاریف

ماده 1 – مفاهیم اصطلاحات گمرکی بکار برده شده در این قانون طبق تعریفی است که از طرف شورای همکاری گمرکی بصورت مجموعه برای کشورهای عضو منتشر شده و یا می‌شود مگر اینکه در این قانون از آن تعریف دیگری بعمل آمده باشد.

ماده 2 –

الف – اظهار کالا : عبارت است از بیانیه شفاهی یا کتبی (حسب مقررات این قانون) به گمرک که بر اساس آن اظهارکننده رویه گمرکی مورد نظر خود درخصوص کالا را مشخص و اطلاعات مورد نیاز گمرک برای اجرای مقررات گمرکی را ارائه میدهد.

ب – اظهار کننده :‌ صاحب کالا یا نماینده او است که کالا را به گمرک اظهار می‌کند.

پ – اماکن گمرکی :‌ عبارت است از انبارها ، باراندازها ، اسکله ها ، فرودگاهها ، ایستگاههای راه آهن ، ‌محوطه ها و بطور کلی هر محل یا مکانی که تحت نظارت گمرک بوده و برای انباشتن و جابجایی کالای گمرک نشده از آن استفاده می شود این اماکن می تواند انبارهای گمرکی یا انبارهای اختصاصی و سردخانه های عمومی باشد.

ت – تشریفات گمرکی : عبارت است از کلیه عملیاتی که توسط اشخاص ذیربط و گمرک به منظور اجرای مقررات گمرکی انجام می شود.

09127949281-09127947596شفائی

بسمه تعالی

 

قانون امور گمرکی

قسمت اول - کلیات

فصل اول – تعاریف

ماده 1 – مفاهیم اصطلاحات گمرکی بکار برده شده در این قانون طبق تعریفی است که از طرف شورای همکاری گمرکی بصورت مجموعه برای کشورهای عضو منتشر شده و یا می‌شود مگر اینکه در این قانون از آن تعریف دیگری بعمل آمده باشد.

ماده 2 –

الف – اظهار کالا : عبارت است از بیانیه شفاهی یا کتبی (حسب مقررات این قانون) به گمرک که بر اساس آن اظهارکننده رویه گمرکی مورد نظر خود درخصوص کالا را مشخص و اطلاعات مورد نیاز گمرک برای اجرای مقررات گمرکی را ارائه میدهد.

ب – اظهار کننده :‌ صاحب کالا یا نماینده او است که کالا را به گمرک اظهار می‌کند.

پ – اماکن گمرکی :‌ عبارت است از انبارها ، باراندازها ، اسکله ها ، فرودگاهها ، ایستگاههای راه آهن ، ‌محوطه ها و بطور کلی هر محل یا مکانی که تحت نظارت گمرک بوده و برای انباشتن و جابجایی کالای گمرک نشده از آن استفاده می شود این اماکن می تواند انبارهای گمرکی یا انبارهای اختصاصی و سردخانه های عمومی باشد.

ت – تشریفات گمرکی : عبارت است از کلیه عملیاتی که توسط اشخاص ذیربط و گمرک به منظور اجرای مقررات گمرکی انجام می شود.

 

ث – تضمین : از نظر این قانون وثیقه یاسندی است که برای اجرای الزامی در برابر گمرک از قبیل انجام تشریفات گمرکی ، پرداخت وجوه یا ارائه اسناد (غیر از مواردی که الزام قانونی دیگری وجود دارد) تودیع میشود و می تواند به صورت وجه نقد ، ضمانت نامه بانکی یا بیمه‌نامه معتبر باشد.

ج – تعهد : عبارت است از قبول الزام به پرداخت وجه یا ارائه سند ( غیر از مواردی که الزام قانونی دیگری وجود دارد ) یا انجام یا ترک فعل در مهلت معینی بصورت کتبی،چک یا سفته .

چ – حقوق ورودی : عبارت است از کلیه وجوهی که به ورود کالا تعلق گرفته و گمرک قانوناً مسئول وصول آن می باشد، ولی شامل هزینه های انجام خدمات نمی شود.

ح – حمل یکسره : عبارت است از ورود و خروج کالا بدون تخلیه در انبارهای گمرکی.

خ – روز اظهار : روزی است که اظهارنامه امضاء شده توسط اظهارکننده و اسناد ضمیمه آن به گمرک تحویل و شماره دفتر ثبت اظهارنامه ( اعم از دستی یا رایانه ای ) به آن اختصاص می‌یابد.

د – سازمان تحویل گیرنده : شخص حقوقی است که به موجب قانون یا قراردادهای متکی به قانون مسئولیت تحویل و تحول و نگهداری کالاهای گمرک نشده عموم اشخاص در انبارهای گمرکی ( موضوع ماده 77 ) را عهده دار می باشد. این اصطلاح شامل سازمان مسئول فروش کالای متروکه و ضبطی نمی باشد.

ذ – سیستم هماهنگ شده : یعنی سیستم هماهنگ شده توصیف و کدگذاری کالا که بر اساس کنوانسیون مورخ 14 ژوئن 1983 به تصویب شورای همکاری گمرکی رسیده و جمهوری اسلامی ایران بر اساس ماده واحده مورخ 30/6/1373 به آن پیوسته است .

ر – شخص : اعم از شخص حقیقی یا حقوقی می باشد ، مگر اینکه در این قانون به طور دیگر مقرر شده باشد.

ز – شورای همکاری گمرکی : سازمان بین المللی بین الدولی است که بر اساس کنوانسیون مورخ 15 دسامبر 1950 ایجاد و جمهوری اسلامی ایران در اسفند ماه سال 1337 شمسی به آن پیوسته است.

ژ – صاحب کالای تجاری : از نظر گمرک کسی است که نسخ اصلی اسناد خرید یا حمل بنام او صــادر ( در مورد کالای خریداری شده از طریق سیستم بانکی آن اسناد از طرف بانک مهر شده ) و حوالـه تحویل (ترخیصیه) نیز بنام او باشد یا اسناد مزبور بنام وی ظهرنویسی و صحت امضاء واگذارنده از طرف مقام صلاحیتدار گواهی شده باشد.

س – قلمرو گمرکی :‌ قلمرو تحت حاکمیت و صلاحیت جمهوری اسلامی ایران است که مقررات گمرکی در آن قابل اجراء می باشد.

ش – کالای داخلی : کالایی است که در قلمرو گمرکی تولید ( طبق تعریف ماده 41 )، ساخته یا کالای خارجی است که ورود قطعی شده است.

ص – کالای گمرک نشده :‌ کالایی است که تحت نظارت و کنترل گمرک بوده و تشریفات گمرکی آن انجام نشده است.

ض – کنترلهای گمرکی :‌ عبارت است از اقداماتی که توسط گمرک به منظور حصول اطمینان از رعایت مقررات گمرکی انجام می شود.

ط – گمرک : گمرک جمهوری اسلامی ایران است که مسئول اجرای مقررات گمرکی ، وصول وجوه گمرکی و همچنین مسئول اجرای سایر قوانین و مقررات مربوط به کالاهای ورودی ، خروجی و جابجایی یا انبار کردن این کالاها و همچنین تهیه ، تنظیم و اعلام آمارهای مربوط به این فعالیتها می باشد ، و شامل گمرک ایران ( ستاد ) و گمرکات ( اجرایی ) است .

ظ – مقررات گمرکی :‌ عبارت است از قانون امورگمرکی ، قانون مقررات صادرات و واردات ، آئین نامه اجرایی و جداول ضمیمه آن ، پرداخت حقوق ورودی و هزینه انجام خدمات متعلقه و سایر مقررات متکی به قانون که به وارد کردن ، خارج کردن ، جابجایی و انبار کردن کالا مربوط شده و اجراء آن به گمرک واگذار گردیده است . همچنین این اصطلاح به معنای مقرراتی است که گمرک بر اساس اختیارات قانونی خود وضع می نماید.

ع – موسسات حمل و نقل : اشخاصی هستند که طبق مقررات متکی به قانون مجاز به انجام عملیات حمل و نقل بین المللی اعم از فعالیت های کریری و فورواردری یا تواما می باشند.

غ – هزینه های انجام خدمات :‌ وجوهی است که در قبال انجام خدمات از قبیل باربری ، انبارداری در انبارهای گمرکی ، آزمایش و تعرفه بندی ، مراقبت ، بدرقه، توزین کالا و خدمات فوق العاده دریافت و شرایط و ضوابط آن متناسب با خدمات انجام شده تعیین و وصول می شود.

فصل دوم – اصول کلی

بخش اول – وصول حقوق ورودی و هزینه ها

ماده 3 – حقوق ورودی فقط از کالای ورود قطعی دریافت می شود.

ماده 4 – حقوق ورودی و هزینه های انجام خدمات بدون توجه به نو یا مستعمل بودن طبق ماخذ مقرر بوسیله گمرک به ریال وصول می شود.

تبصره 1 – هزینه های انجام خدمات می تواند با رعایت مقررات مربوطه و متناسب با خدمات انجام شده مستقیما توسط اشخاص حقوقی ارائه دهنده خدمت وصول شود .

تبصره 2 – در احتساب جمع وجوهی که گمرک برای انجام تشریفات گمرکی وصول می‌کند کسر یک هزار ریال ، یک هزار ریال محسوب می شود .

تبصره 3 – صاحب کالا مسئول پرداخت حقوق ورودی ، هزینه های انجام خدمات و جرائم متعلقه است .مسئول پرداخت جریمه قاچاق حسب قوانین مربوطه خواهد بود.

ماده 5 – حقــوق ورودی به صورت نقدی وصول می شود ولی گمرک می تواند با موافقت وزارت امور اقتصادی و دارائـی ، حقوق ورودی کالای متعلق به وزارتخانه‌‌ها و موسسات دولتی را با تعهد مسئولان مالی سازمان مربوطه با تعیین مهـلت، و کالای متعلق به سایر اشخاص را با اخذ ضمانت نامه بانکی و کارمزد به میزانی که هر سال از طرف وزارت امور اقتصادی و دارایی اعلام می شود و تعیین مهلتی که حداکثر بیش از یک سال نباشد بطور قطعی ترخیص کند.

ماده 6 – در قبال هر گونه پرداختی در وجه گمرک ، رسید وجه به پرداخت کننده داده می‌شود.

ماده 7 – افزایش حقوق ورودی ( به استثنای سودبازرگانی) شامل کالای موجود در اماکن گمرکی نخواهد بود.

ماده 8 – کالای ترخیص نشده ، وثیقه پرداخت کلیه وجوه متعلقه به آن کالا که وصول آن قانوناٌ بعهده گمرک است و همچنین سایر بدهی های قطعی صاحب کالا بابت این وجوه می‌باشد.

گمرک نمی تواند قبل از دریافت یا تامین وجوه مذکور اجازه تحویل و ترخیص کالا را بدهد.

ماده 9 – گمرک مجاز است هر گونه مطالبات گمرکی قطعی ناشی از اجرای این قانون از اشخــاص را از طــریق عملیات اجرایی طبق آئیــن نامه اجرائی قانون مالیات های مستقیم وصول کند.

بخش دوم – هزینه های انجام خدمات

هزینه انبارداری و باربری

ماده 10 – از کالاهایی که در انبارهای گمرکی تخلیه و نگهداری می شود، هزینه انبارداری و باربری متناسب با خدمات انــجام شده و بر اســاس نـرخ های مصوب هیات دولت یا مراجع ذیصلاح مربوطه تعیین و وصول میشود.

تبصره – منظــور از باربری عملیاتـی است کـه برای تخلیـه ، بارگـیری ، جابجـائی و صفافی کـالا انجام می شود.

خدمات فوق العاده

ماده 11 – انجام خدمات و تشریفات گمرکی در ایام یا ساعات تعطیل یا در خارج از اماکن گمرکی مستلزم موافقت گمرک با درخواست متقاضی می باشد که در این صورت هزینه خدمات فوق العاده متناسب با خدمات انجام شده که میزان آن به پیشنهاد گمرک ایران به تصویب هیات وزیران می رسد دریافت خواهد شد.

تبصره 1 – خدمات مشروحه در زیر بدون اینکه محتاج به درخواست قبلی و تحصیل اجازه و پرداخت هزینه خدمت فوق العاده باشد در تمام اوقات اعم از ساعات اداری یا ایام و ساعات غیر اداری یا تعطیل توسط گمرک انجام می گیرد:

پیاده کردن مسافرین و پیک سیاسی و معاینه توشه و اشیای شخصی آنها و همچنین پیاده کردن کیسه های پستی، سوار کردن مسافرین و پیک سیاسی و بارگیری کیسه‌های پستی به وسائل نقلیه مشروط بر اینکه نمایندگان موسسات حمل و نقل ، رئیس گمرک و سازمان تحویل گیرنده کالا را بطور موردی برای اینکه بتواند کارمندان مورد نیاز را حاضر نماید به موقع مطلع سازند و اظهارنامه اجمالی و رونوشت بارنامه و سایر اسناد را قبل از شروع کار به گمرک و سازمان تحویل گیرنده تسلیم نمایند.

تبصره 2 – هرگاه ساعات ورود و حرکت وسائل نقلیه مطابق برنامه های منظم ، معین و معلوم باشد احتیاجی به اعلام موردی نخواهد بود.

تبصره 3 – واگن های راه آهن ممکن است در خارج از ساعات اداری بدون هیچ تشریفاتی به انبارهای گمرکی وارد شوند، مشروط بر اینکه درخواست معاینه یا تحویل گرفتن کالا یا شمارش محمولات آنها نشده و منظور فقط امانت گذاشتن موقتی به انتظار رسیدن ساعات کار اداری بوده که متضمن مسئولیتی برای گمرک و سازمان تحویل گیرنده نگردد.

سایر خدمات

ماده 12 – سایر هزینه ها متناسب با خدمات انجام شده و براساس نرخ‌های مقرر دریافت خواهد شد.

بخش سوم – استفاده از فنون اطلاعات

ماده 13 – به منظور انجام کنترلـهای گمرکـی ، پشتیبانی از عملیـات و تشریفـات گمرکی و تـا جائی که برای گمـرک و تـجارت مقرون به صـرفه باشـد ، گمـرک مـجاز است از فنـون اطـلاعـات و تـجارت الکترونیـک ضمـن تعیـین شرایـط به کارگـیری آن و تا حـد امکـان با مشـورت طرف‌های مرتبط استفاده نماید.

ماده 14 - در صورت استفاده از رایانه ، گمرک از استانداردهای پذیرفته شده بین‌المللـی استفاده خواهد نمود. همچنین روشهای تـجارت الکترونیک می‌تواند به عنوان جایگزین روشها و الزامات اسناد کاغـذی مورد استفاده قرار گیرد.

ماده 15 – تائیـد اصـالت داده‌هـای الـکتـرونیـکی مطابـق قوانـین جمهـوری اسـلامی ایران خواهد بود.

ماده 16 – گمرک می‌تواند نگهداری اطلاعات مورد نیاز خود و نیز تبادل اطلاعات بین ادارات گمرک و سایر طرفهای مورد تائید قانونی را به طرق فنون تـجارت الکترونیک (ELECTRONIC COMMERCE ) انجام دهد. همچنین در گمرکاتی که سیستم رایانه‌ای ترخیص عملیاتی می‌باشد ، فرم الکترونیکی اظهارنامه مبتنی بر نظر گمرک ایران قابل قبول خواهد بود.

بخش چهارم – تضمین

ماده 17 – به استثنای مواردی که مشخصاٌ ذکر گردیده و هزینه‌های انجام خدمات که نقداٌ وصول می‌گردد، میزان تضمین برای کالاهای مجاز حداکثر معادل حقوق ورودی متعلقه و برای سایر کالاها حداکثر معادل سه برابر ارزش کالا بعلاوه حقوق ورودی متعلقه خواهد بود که حسب مورد توسط گمرک تعیین می‌گردد.

ماده 18 – اظهارکننده روش تودیع تضمین را از انواع موارد موضوع بند ث ماده 2 انتخاب و ارائه می‌نماید.

ماده 19 – تضمین را می‌توان به صورت کلی یا موردی تودیع نمود و بلافاصله پس از انجام الزامات تضمین مربوطه باید آزاد شود.

بخش پنجم – کنترلهای گمرکی

ماده 20 – مسافرین و کالاها، ازجمله وسائل نقلیه ، که به قلمرو گمرکی وارد یا از آن خارج می‌گردند ، اعم از اینکه مشمول حقوق ورودی باشد یا نباشد ، مشمول کنترلهای گمرکی خواهند بود.

ماده 21 – در اجـرای کنترلـهای گمرکی ، گمـرک مـجاز است از شیـوه‌هـای مدیـریـت خـطر( RISK   MANAGEMENT ) استفاده کند. و به منظور انجام کنترلهای گمرکی و اینکه چه اشخاص و چه کالاهایی ، از جمله وسائل نقلیه و تا چه حدی باید مورد وارسی و معاینه قرار گیرند از فنون تجزیه و تحلیل و انتخاب خطر ، بازرسی های اتفاقی و همچنین از دستگاههای کشاف استفاده نماید.

ماده 22 – گمرک برای پشتیبانی از اجرای مدیریت و انتخاب خطر، یک خط مشی قابل سنجش قانونی را اتخاذ خواهد نمود . همچنین برای اجرای کنترلهای گمرکی مجاز به استفاده از روشهای مبتنی بر حسابرسی و خدمات حسابرسان رسمی می‌باشد.

ماده 23 – گمرک به منظور تقویت کنترلهای گمرکی ، می‌تواند با ادارات گمرکی سایر کشورها و سازمانهای مرتبط با تجارت ( از جمله انجمن ها و موسسات بازرسی مجاز ) همکاری نماید و همچنین نسبت به انعقاد موافقتنامه های کمک های متقابل اداری با رعایت اصل 77 قانون اساسی اقدام کند.

ماده 24 – گمرک انجام تشریفات گمرکی حیوانات زنده ، کالاهای فاسدشدنی و کالاهائیکه فوری بودن ترخیص آن مورد قبول گمرک باشد را در اولویت قرار خواهد داد .

ماده 25 – گمرک می‌تواند در موارد استثنایی که مقتضی بداند مامورانی تعیین تا کالا را بدرقه یا مراقبت نمایند.

ماده 26 – با توجه به وظایف گمرک و مسئولیت آن در اجرای کنترلهای گمرکی در مبادی ورودی و خروجی ، سایر کنترل ها ( از جمله بازرسی های پزشکی انسانی ، دامپزشکی ، گیاهی‌، کنترل های استانداردهای فنی و کنترل های کیفیت ) باید بصورت هماهنگ و تحت نظارت گمرک ساماندهی شود.برخی از این کنترل ها به منظور تسهیل تجارت بین المللی می‌تواند با هماهنگی قبلی به گمرک واگذار یا در مکانی غیر از مرز مجاز صورت گیرد.

وزارتخانه‌ها و سازمانهای مسئول این کنترل ها باید به منظور انجام سریع وظایفشان امکانات و تسهیلات لازم را فراهم نمایند.

بخش ششم – اطلاعات ارائه شده توسط گمرک و الزامات سیستم هماهنگ شده

ماده 27 – گمرک مکلف است اطلاعات لازم برای انجام تشریفات گمرکی را بموقع منتشر نماید. همچنین می‌تواند اطلاعات و آمار مورد درخواست اشخاص در ارتباط با امور گمرکی ، ( باستثنای اطلاعات خصوصی یا محرمانه موثر بر کار گمرک و اشخاص دیگر ) را ارائه دهد. دادن اطلاعات محرمانه بر اساس قانون و یا تقاضای مقامات صالحه خواهد بود.

ماده 28 – دولت مکلف است طبق قانون الحاق به قرارداد سیستم هماهنگ شده ، این سیستم طبقه بندی را در تدوین جدول تعرفه گمرکی مورد استفاده قرار دهد. گمرک باید اصلاحاتی که طبق قرارداد مربوطه در سیستم هماهنگ شده بعمل می‌آید، در جدول تعرفه منظور و برای اطلاع عامه آگهی نماید . در صورتی که اصلاحات مزبور موثر در ماخذ حقوق گمرکی و سود بازرگانی باشد، کالای موجود در گمرک و کالایی که قبل از اعلام آگهی برای آن گشایش اعتبار شده است مشمول ماخذ کمتر خواهد بود .

گمرک مکلف است یادداشتهای توضیحی سیستم هماهنگ شده ، اصلاحات بعدی آن و همچنین آراء طبقه‌بندی صادره از شورای همکاری گمرک را برای اطلاعات عامه منتشر و در طبقه بندی کالا ملاک عمل قرار دهد.

درمواردی که در عبارات جدول تعرفه ابهام وجود داشته باشد ، متن سیستم هماهنگ شده و یادداشت‌های توضیحی آن به زبان‌های رسمی کنوانسیون مربوطه ملاک عمل خواهد بود.

فصل سوم – ارزش کالا

بخش اول – ورودی

ماده 29 – ارزش گمرکی کالای ورودی ارزش معاملاتی است . یعنی قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت برای کالا در زمان فروش برای صدور به قلمرو گمرکی بر اساس اسناد تسلیمی‌صاحب‌کالاکه‌طبق‌شرایط‌وضوابط مقرر در ماده 35 تعدیل می‌شود ، مشروط به این که :

الف – هیچگونه قید و محدودیتی در حق تصرف یا استفاده از کالا برای خریدار وجود نداشته باشد ، مگر محدودیت های قانونی یا آنهایی که در قیمت کالا اثری ندارند؛

ب – فروش یا قیمت کالا تابع شرایط یا ملاحظاتی نباشد که نتوان در ارتباط با کالای وارده برای آن تعیین ارزش کرد ؛

پ – هیچ بخشی از وجوه حاصله از فروش مجدد یا واگذاری یا استفاده بعدی بوسیله خریدار ، بطور مستقیم یا غیر مستقیم عاید فروشنده نشود مگر آنکه طبق بند ( ت ) ماده 35 برای آن تعدیل مناسبی انجام شود ؛

ت – خریدار و فروشنده وابسته نبوده یا آنکه وابستگی آنها بر ارزش کالا اثری نداشته باشد .

ماده 30 – هرگاه نتوان ارزش گمرکی کالای ورودی را طبق شرایط ماده 29 تعیین کرد ارزش آن بر اساس ارزش معاملاتی کالای یکسان و ساخت همان کشور که همزمان با کالای مزبور برای صدور به قلمرو گمرکی فروختـه شـده و مورد قبـول گمرک قـرار گرفته است با رعـایت ضوابـط تعدیل موضوع ماده 35 ، تعیین خواهد شد.

ماده 31 – ارزش کالائی را که نمی‌توان بر اساس مواد 29 و 30 تعیین نمود ، ارزش آن بر اساس ارزش معاملاتی کالای مشابه ، ساخت همان کشور که همزمان با کالای مزبور برای صدور به قلمرو گمرکی فروخته شده و مورد قبول گمرک قرار گرفته است ، با رعایت ضوابط تعدیل موضوع ماده 35 تعیین خواهد شد.

تبصره 1 – در اجرای مواد 30 و 31 شرایط و سطح تجارت ، همچنین مقدار خرید باید مورد توجه قرار گرفته و بهمین ترتیب بابت اختلافات احتمالی در شیوه و یا مسافت حمل کالاهای یکسان یا مشابه در مقایسه با کالای مورد ارزش گذاری تعدیل لازم صورت گیرد.

تبصره 2 – هرگاه در اجرای مواد 30 و 31 بیش از یک ارزش معاملاتی برای کالا بدست آید، ارزش کمتر ملاک تعیین ارزش گمرکی قرار می گیرد .

ماده 32 – هرگاه بر اساس مواد پیش گفته نتوان ارزش کالای ورودی را تعیین نمود، ارزش آن کالا :

الف – بر اساس قیمت فروش هر واحد کالای وارده یا یکسان یا مشابه آن در بازار داخلی که همزمان با کالای مورد ارزش گذاری در بیشترین مقدار کل به افراد غیروابسته به فروشنده فروخته می‌شود ، با کسر موارد زیر تعیین خواهد شد :

1 – سود و مخارج کلی معمول برای فروش آن نوع کالا ، ( شامل هزینه های مستقیم و غیرمستقیم بازاریابی )

2 – هزینه های متداول بعد از ترخیص کالا مانند کرایه حمل ، بیمه ، دلالی و غیره

3 – حقوق ورودی و سایر پرداختی هایی که به ورود یا فروش کالا تعلق گرفته است .

تبصره – در صورت عدم وجود سابقه فروش داخلی همزمان ، بر اساس قیمت فروش کالای وارده یکسان یا مشابه آن در نزدیکترین تاریخ پس از ورود کالای مورد ارزش گذاری و حداکثر به فاصله نود روز ، تعیین خواهد شد .

ب – چنانچه کالای وارده یا یکسان یا مشابه آن به همان وضعیت ورود به فروش نرسد بر اساس قیمتی که پس از پردازش ، در بیشترین مقدار کل به اشخاص غیر وابسته فروخته می‌شود ، پس ازکسرارزش‌افزوده‌بابت‌پردازش‌وکسر‌موارد مندرج در ذیل بند الف این ماده تعیین خواهد شد.

ماده 33 – ارزش کالائی را که نمی‌توان بر اساس مواد 29 لغایت 32 تعیین نمود، ارزش آن بر اساس " ارزش محاسباتی " که از جمع اقلام زیر تشکیل می‌شود ، تعیین خواهد شد :

1 – ارزش‌موادوکلیه‌هزینه‌های‌ساخت‌یاپردازش که در تولید یا ساخت کالا بکار رفته است؛

2 – سود و مخارج کلی که صادر کننده در قیمت فروش کالا منظور نموده است ؛

3 – سایر اقلامی که طبق ماده 35 باید به قیمت واقعاٌ پرداخت شده یا قابل پرداخت افزوده شود .

تبصره 1 – منظور از مخارج کلی فوق الاشاره هزینه های مستقیم و غیر مستقیم مربوط به تولید و فروش کالای مورد ارزش گذاری است که در بند اول منظور نشده است .

تبصره 2 – انتخاب اولویت در اجرای روش‌های تعیین ارزش بر اساس مواد 32 یا 33 می‌تواند بر اساس تقاضای وارد کننده باشد .

ماده 34 – اگر نتوان ارزش گمرکی کالای وارده را طبق مواد ( 29 لغایت 33 ) تعیین کرد ارزش‌گمرکی‌آن بر مبنای مدارک و اطلاعات موجود و با انعطاف در بکارگیری مقررات مواد فوق الذکر تعیین خواهد شد.در هر حال ارزش گمرکی بر اساس موارد زیر تعیین نمی‌شود :

- قیمت صادراتی کالا برای فروش به کشورهای دیگر

- قیمت فروش کالا در بازار داخلی کشور صادر کننده

- قیمت فروش کالا در بازار سایر کشورها

- قیمت فروش کالاهای یکسان و مشابه تولید شده در قلمرو گمرکی

- تعیین حداقل ارزش قابل قبول برای کالا

- ارزشهای غیر واقعی و موهوم

ماده 35 – در تعیین ارزش گمرکی موضوع ماده 29 به قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت موارد زیر افزوده خواهد شد :

الف – هریک از موارد زیر و به مقداری که خریدار متقبل پرداخت آن شده اما در قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت کالا منظور نشده است :

اول – کرایه حمل و بیمه کالا تا ورود به اولین گمرک ؛

دوم – هزینه‌های تخلیه، بارگیری و جابجایی مربوط به کالا قبل از ورود به اولین دفتر گمرک؛

سوم – هزینه دلالی و کارمزد مربوط به کالا باستثنای کارمزد پرداخت شده به کارگزار خریدار؛

چهارم – قیمت ظروفی که از نظر مقررات گمرکی جزو قیمت کالا منظور می‌شود و هزینه‌های بسته بندی کالا ؛

ب – ارزش کالا و خدمات زیر که به رایگان یا با هزینه کم توسط خریدار برای تولید کالای وارده فراهم شده، به نسبتی که به کالای وارده اختصاص یافته و در قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت منظور نشده است :

اول – مواد ، قطعات و تجهیزاتی که در تولید کالای وارده بکار رفته است ؛

دوم – کارهای طراحی ، مهندسی ، هنری ، تکمیلی و مانند آن مربوط به کالای وارده که در سایر کشورها انجام شده است ؛

پ – حق امتیاز و حقوق مالکیت معنوی ، اختراع و علامت تجاری مربوط به کالا که خریدار باید بعنوان شرط فروش کالا آنها را بطور مستقیم یا غیر مستقیم بپردازد به نسبتی که به کالای وارده مربوط می‌شود و در قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت منظور نشده است ؛

ت – هر بخش از عواید فروش مجدد ، عواید واگذاری یا استفاده بعدی کالای وارده که بطور مستقیم یا غیرمستقیم به فروشنده تعلق می‌گیرد.

تبصره – در تعیین ارزش گمرکی کالا به جز آنچه که در این ماده پیش‌بینی شده است نباید مبلغ دیگری به قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت اضافه شود.

ماده 36 – ارزش گمرکی کالای ورودی بر مبنای نرخ ارز و برابریهای اعلام شده از طرف بانک مرکزی جمهوری اسلامی ایران در روز اظهار محاسبه و تعیین خواهد شد.

ماده 37 – اصطلاحات بکار رفته در این بخش دارای مفاهیم زیر می‌باشد:

الف – “ کالای یکسان ” کالایی است که از همه جهات از جمله خصوصیات مادی ، کیفیت و شهرت یکسان باشد . در اجرای این بند اختلافات جزئی ظاهری در صورت احراز سایر شرایط قابل چشم پوشی است .

ب – “ کالای مشابه ” کالایی است که گرچه از همه جهات همانند نیست ولی خصوصیات و مواد تشکیل دهنده مشابهی دارد که آن را قادر می‌سازد عملکرد یکسانی را انجام دهد و از نظر تجاری قابلیت جانشینی داشته باشد . کیفیت کالا ، شهرت آن و وجود یک علامت تجاری از جمله عواملی هستند که در تشخیص اینکه کالا مشابه است یا خیر ، مورد ملاحظه قرار می‌گیرد.

پ – “ همزمان ” زمانی است که در آن مدت قیمت فروش کالا به جمهوری اسلامی ایران در کشور مبداء ثابت بوده است.

ت – “ سطح تجاری ” مرحله ای از تجارت است که معامله فروش در آن انجام شده است . از قبیل فروش بین تولید کننده و عمده فروش یا عمده فروش و خرده فروش یا خرده فروش و مصرف کننده

ماده 38 – ارزش گمرکی کالای ورودی شامل هزینه‌ها یا موارد زیر نخواهد بود ، مشروط به آنکه از قیمت واقعا پرداخت شده یا قابل پرداخت کالا متمایز باشد؛

الف – هزینه ساختن ، بر پا کردن ، سوار کردن ، نگهداری یا کمک فنی در مورد کالاهایی مانند دستگاهها ، ماشین آلات و تجهیزات صنعتی که پس از ورود آنها انجام می شود ؛

ب – هزینه حمل ونقل پس از ورود کالا ؛

پ – هزینه بهره مربوط به تامین مالی خرید کالای وارده اعم از اینکه توسط فروشنده یا شخص ثالثی صورت گرفته باشد ، مشروط به اینکه تامین مالی مستند بوده و نرخ بهره آن از نرخ بهره متداول در معاملات مشابه در زمان و محلی که تامین انجام شده است بیشتر نباشد ؛

ت – هزینه اقداماتی که خریدار انجام می دهد و جزء شرایط انجام معامله نباشد ، مانند فعالیت‌های بازاریابی برای کالا ؛

ث – حق تکثیر و تولید داخلی کالای وارده ؛

ج – ارزش یا هزینه اطلاعات و دستورالعمل های ضبط شده ( نرم افزار ) روی حاملین اطلاعات ( نوار ، صفحه ، … ) برای بکارگیری در رایانه . در این موارد ارزش حامل خام محاسبه می‌شود.

در اجرای این بند :

“ اطلاعات و دستورالعمل‌ها ” شامل ضبط های صدائی ، سینمائی ، و ویدئوئی، نمی‌باشد.

“ حاملین اطلاعات ” شامل مدارهای مجتمع ، نیمه هادی‌ها و وسایل مشابه یا وسایل تشکیل شده از این مدارها و دستگاه‌ها نخواهد بود.

بخش دوم – صدوری

ماده 39 – ارزش گمرکی کالای صدوری ، یعنی قیمت فروش کالا برای صدور به اضافه هزینه بیمه، باربندی و حمل ونقل و سایر هزینه هایی که به آن کالا تا خروج از قلمرو گمرکی تعلق می‌گیرد که از روی سیاهه و اسناد تسلیمی صادر کننده تعیین می‌گردد.

در صورت عدم ارائه اسناد و یا نامتناسب بودن ارزش اظهار شده به دلائل مستند ، گمرک ارزش کالای صدوری را با استعلام از مراجع ذیربط و بر اساس قیمت عمده فروشی آن در بازار داخلی به اضافه هزینه هائی که تا خروج از قلمرو گمرکی به آن تعلق می گیرد تعیین خواهد نمود.

تبصره 1 – هزینه های متعلقه به کالا بعد از خروج از قلمرو گمرکی از قبیل کرایه حمل و بیمه باربری جزو ارزش گمرکی کالای صدوری نمی باشد.

تبصره 2 – تشخیص نامتناسب بودن ارزش مانع از صدور کالا نبوده و گمرک می‌تواند با اخذ تعهد رسیدگی به ارزش را به بعد از صدور موکول نماید.

فصل چهارم

بخش اول – قواعد مبداء

تعاریف

ماده 40 –

الف – “ کشور مبداء‌ کالا ” یعنی کشوری که در ان کالا ، طبق ضوابط تعیین شده برای بکارگیری در جهت اهداف تعرفه ای گمرکی ، محدودیت های مقداری یا هر اقدام دیگر مرتبط با امر تجارت ، تولید یا ساخته شده است .

ب – “ قواعد مبداء ” مقررات مخصوصی است که بر اساس اصول مقرر در این قانون و توافق های بین المللی راجع به ( “ ضوابط مبداء ” ) که جمهوری اسلامی ایران به آن پیوسته است ، برای تعیین مبداء کالا بکار گرفته می شود.

پ – “ ضابطه تغییر اساسی ” ضابطه ای است که بر اساس آن مبداء کالا تعیین می‌شود و طبق آن کشوری مبداء کالا خواهد بود که در آن کشور آخرین عملیات اساسی پردازش یا ساخت انجام شده ، به نحوی که این عملیات اساسی ، صفت و خاصیت اصلی خود را به کالا بدهد.

اصول

ماده 41 – کالائی که تماما در یک کشور تولید شده ، همان کشور را باید مبداء آن کالا محسوب نمود . فقط موارد زیر بعنوان کالائی که تماما در یک کشور تولید شده، درنظر گرفته خواهد شد:

الف – محصولات معدنی که از خاک ، از آبهای سرزمینی یا از بستر دریای همان کشور استخراج می‌شوند ؛

ب – محصولات نباتی که در همان کشور برداشت می‌شوند ؛

پ – حیوانات زنده که در همان کشور بدنیا آمده و در همان کشور پرورش داده می‌شوند ؛

ت – محصولاتی که از حیوانات زنده در همان کشور بدست می آیند ؛

ث – محصولاتی که از صیادی یا ماهیگیری در همان کشور بدست می آیند ؛

ج – محصولاتی که از صیادی در دریا یا سایر محصولاتی که از دریا بوسیله کشتی های همان کشور بدست می‌آیند ؛

چ – محصـولاتی که از کارخـانه های مستقر بر روی عرشه کشتی های همان کشور منحصرا از محصولات بند ( ج ) بالا بدست می آید ؛

ح – محصولاتی که از دریا یا اعماق آن در خارج از آبهای سرزمینی همان کشور استخراج می‌شود مشروط بر اینکه همان کشور حق انحصاری در آن آبها یا اعماق آن را داشته باشد ؛

خ – قراضه و ضایعات حاصل از عملیات ساخت یا پردازش ، و همچنین اشیاء مستعمل ، که در همان کشور جمع آوری شده و فقط مناسب برای بازیافت مواد خام باشند ؛

د – کالاهائی که در همان کشور منحصرا از محصولات اشاره شده در بندهای (الف) تا ( خ ) بالا تولید شوند؛

ماده 42 – وقتی دو یا چند کشور در تولید کالا دخالت دارند ( یعنی کالائی که تماما در یک کشور تولید نشده ) ، مبداء آن کالا براساس ضابطه تغییر اساسی تعیین خواهد شد.

ماده 43 – در بکارگیری ضابطه تغییر اساسی ، گمرک از کنوانسیون بین المللی سیستم هماهنگ توصیف و کدگذاری کالا و همچنین قواعد هماهنگ مبداء تدوین شده توسط شورای همکاری گمرکی استفاده خواهد نمود.

ماده 44 – در اجرای این قانون یا توافقات بین المللی وقتی که ضابطه تغییر اساسی بر مبنای شرط درصدی از ارزش تعیین می شود ، ارزش ها باید طبق موازین زیر منظور گردد :

برای مواد وارداتی ، ارزشی که بر اساس آن به هنگام ورود حقوق ورودی وصول می شود و چنانچه این مواد مبداء مشخصی نداشته باشند ، بر اساس اولین قیمت قابل اثبات پرداخت شده در قلمرو گمرکی کشوری که آن مواد ساخته شده است ؛

برای کالاهای تولید شده در داخل ، بر اساس قیمت صادراتی آن کالا طبق ماده 39

ماده 45 – عملیاتی که نقشی در ایجاد صفت یا خاصیت اصلی کالاها ندارند یا نقش اندکی دارند ، و بخصوص عملیاتی که محدود به یک یا چند از موارد زیر باشد، بعنوان عملیات اساسی پردازش یا ساخت تلقی نخواهند شد ؛

الف – عملیاتی که برای حفظ کالا در جریان حمل یا انبار کردن لازم است ؛

ب – عملیاتی که در بهبود بسته بندی یا کیفیت ارائه به بازار کالا یا عملیاتی که برای آماده کردن کالا برای ارسال ، از قبیل بسته بندی مجدد ، درجه بندی و … دخالت دارند ؛

پ – عملیات ساده سوار کردن ؛

ت – مخلوط کردن کالاهای دارای مبداءهای مختلف ، مشروط بر اینکه صفت اصلی محصول بدست‌آمده‌از اختلاط، اساسا‌مغایر با مشخصات کالاهائی که با یکدیگر مخلوط شده اند نباشد .

ماده 46 – ملزومات ، لوازم یدکی ، ابزار آلات برای استفاده با ماشین ، وسائل ، دستگاه ها یا وسائل نقلیه ، دارای همان مبداء ماشین ، وسائل ، دستگاه ها یا وسائل نقلیه خواهد بود ، مشروط بر اینکه بهمراه آنها وارد و معمولا با آنها فروخته شده و از نظر تعداد نیز متناسب با آنها باشد.

ماده 47 – مبداء لوازم بسته بندی همان مبداء کالای درون آن می باشد ، به استثنای مواردی که طبق قاعده 5 سیستم هماهنگ شده یا مقررات این قانون این لوازم بسته بندی باید جداگانه طبقه بندی شود.

ماده 48 – در تعیین مبداء کالا ، مبداء عواملی از قبیل نیروی برق ، ماشین آلات یا ابزار آلاتی که در ساخت یا پردازش کالا مورد استفاده قرار گرفته منظور نشده ، و تاثیری در تعیین مبداء کالا ندارد.

ماده 49 – تغییرات در قواعد مبداء یا رویه های بکارگیری آن ، شامل کالاهای معامله شده قبل از آن تغییرات نخواهد شد . این تغییرات باید اعلام و با درنظر گرفتن مهلت کافی به اجراء گذاشته شود.

بخش دوم – گواهی اسنادی مبداء و کنترل آن

تعاریف

ماده 50 –

الف – “ اظهارنامه مبداء ” عبارت است از بیان مبداء کالای صادراتی در سیاهه (فاکتور) یا هر سند دیگر مربوط به کالا که سازنـده ، تولید کننده ، عرضه کننده ، صادر کننده ، یا اشخاص صلاحیتدار دیگر ارائه می دهند.

ب – “ اظهارنامه مبداء گواهی شده ” عبارت است از “ اظهارنامه مبداء ” که بوسیله گمرک گواهی شده است .

پ – “ گواهی نامه مبداء ” عبارت است از فرم مخصوص شناسائی کالا که در آن مقام یـا موسسه صلاحیتدار،گواهی می‌کند که‌ کالای‌ موضوع‌ گواهی‌نامه دارای ‌مبداء کشورمعینی است .

ت – “ گواهی اسنادی مبداء ” عبارت است از اظهارنامه مبداء ، اظهارنامه مبداء گواهی شده گواهی نامه مبداء .

اصول

ماده 51 – گواهی نامه مبداء در مواقعی که برای اعمال تعرفه های ترجیحی ، اعمال ضوابط تجاری یا اقتصادی متخذه یک جانبه یا تحت موافقت نامه های دو یا چند جانبه یا اعمال ضوابط اتخاذ شده به دلایل مسائل بهداشتی یا عمومی لازم است، مطالبه خواهد شد.

تبصره – برای‌کالای‌غیرتجاری وهمچنین کالای همراه مسافر، گواهی‌اسنادی‌مبداء لازم نیست.

ماده 52 – فقط در مواقعی که گمرک در خصوص گواهی اسنادی مبداء تردید یا ظن تخلف داشته باشد ، می‌تواند از مقامات صلاحیتدار کشور صادر کننده گواهی با ذکر دلائل تردید و مستندات ، تائید گواهی اسنادی مبداء را مطالبه نماید . همچنین گمرک می‌تواند به استعلام مقامات صلاحیتدار سایر کشورها در خصوص گواهی اسنادی مبداء به شرط رعایت معامله متقابل پاسخ لازم ارائه دهد.

ماده 53 – اطاق بازرگانی و صنایع و معادن ، مرجع صالح برای صدور گواهی‌نامه مبداء در ایران می باشد . و مراتب به اطلاع کشورها خواهد رسید.

تبصره 1 – گمرک همکاری لازم در خصوص صدور گواهی نامه مبداء کالا با اطاق بازرگانی و صنایع و معادن بعمل خواهد آورد.

تبصره 2 – شکل گواهی مبداء ، نحوه تکمیل ، اسناد مورد لزوم برای صدور و کنترل صحت آن ، منطبق با شکل و رویه های پذیرفته شده بین المللی خواهد بود .

ماده 54 – در مواقعی که کالائی با مبداء کشور معینی از طریق کشور ثالثی صادر می شود ، گواهی نامه مبداء صادره توسط مقامات صالحه کشور ثالث بر اساس گواهی نامه کشور مبداء ، قابل قبول می باشد .

   فصل پنجم – مقررات متفرقه

ماده 55 – هرگاه ضمن موافقت نامه های بازرگانی دولت با سایرکشورها برای کالای معینی حقوق ورودی به ماخذی غیر از آنچه که درجدول تعرفه مقرر است معین شود مادامی که موافقت نامه های مزبور بقوت خود باقی می باشد حق

1 نظر

  1. BHWBHW:

    First of all I want to say awesome blog! I had a quick question which I'd like to ask if you don't mind. I was curious to find out how you center yourself and clear your thoughts prior to writing. I've had a difficult time clearing my mind in getting my ideas out. I truly do enjoy writing however it just seems like the first 10 to 15 minutes are usually lost simply just trying to figure out how to begin. Any recommendations or hints? Appreciate it!


Addurl.nu
Web Analytics <meta property="og:title" content="موسسه حسابداری و حسابرسی دیاکو"> <meta property="og:description" content="موسسه دیاکو در راستای کمک به شرکتها در جهت تحقق اهداف تشکیل و رسالت خود را تا امروز به نحو مطلوب ادا نموده است و خدمات مالی و حسابداری را با هدف ارتقاء کیفیت خدمات مالی و جلب رضایت مشتریان ارائه می‌کند. "> <meta property="og:site_name" content="Iran StopSpam"> <meta property="og:image" content="http://stopspam.ir/styles/img/ss.png" />