Quantcast

انواع‌ مشارکت‌ خاص‌

انواع‌ مشارکت‌ خاص‌

انواع‌ مشارکت‌ خاص‌ 
مشارکتهای‌ خاص‌، ساختارهای‌ بسیار متفاوتی‌ دارد. در این‌ استاندارد، سه‌ نوع‌ فراگیر آن‌ شامل‌ عملیات‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ و واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، مشخص‌ شده‌ است‌ که‌ مشمول‌ تعریف‌ مشارکت‌ خاص‌ می‌باشند. ویژگیهای‌ مشترک‌ مشارکتهای‌ خاص‌ به‌ شرح‌ زیر است‌:
 الف‌. دو یا چند شریک‌ خاص‌ به‌ موجب‌ یک‌ توافق‌ قراردادی‌ با هم‌ مرتبطند، و
 ب‌ . این‌ توافق‌ قراردادی‌، کنترل‌ مشترک‌ را برقرار می‌کند.

توافق‌ قراردادی‌ 
وجود توافق‌ قراردادی‌، مشارکت‌ خاص‌ را از سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌ که‌ در آن‌ سرمایه‌گذار دارای‌ نفوذ قابل‌ ملاحظه‌ است‌، متمایز می‌کند (به‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 20 با عنوان‌  حسابداری‌ سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌  مراجعه‌ شود). از نظر این‌ استاندارد، فعالیتهای‌ فاقد توافق‌ قراردادی‌ برای‌ ایجاد کنترل‌ مشترک‌، مشارکت‌ خاص‌ محسوب‌ نمی‌شود.

توافق‌ قراردادی‌ ممکن‌ است‌ به‌ چندین‌ راه‌، برای‌ مثال‌ به‌ موجب‌ قراردادی‌ بین‌ شرکای‌ خاص‌ یا به‌ موجب‌ صورتجلسه‌ مذاکرات‌ بین‌ آنان‌ صورت‌ گیرد. در بعضی‌ موارد، این‌ توافق‌ در اساسنامه‌ یا سایر آیین‌نامه‌های‌ مشارکت‌ خاص‌ درج‌ می‌شود. توافق‌ قراردادی‌ صرف‌نظر از شکل‌، معمولاً مکتوب‌ و شامل‌ موضوعات‌ زیر است‌:
 الف‌. نوع‌ فعالیت‌، مدت‌ و الزامات‌ گزارشگری‌ مشارکت‌ خاص‌،
 ب‌  . انتصاب‌ اعضای‌ هیأت‌مدیره‌ یا سایر ارکان‌ اداره‌کننده‌ مشابه‌ مشارکت‌ خاص‌ و حق‌ رای‌ شرکای‌ خاص‌،
 ج‌  . آورده‌های‌ شرکای‌ خاص‌، و
 د  . سهم‌ شرکای‌ خاص‌ از محصول‌، درآمدها، هزینه‌ها یا نتایج‌ مشارکت‌ خاص‌.

. توافق‌ قراردادی‌، کنترل‌ مشترک‌ بر مشارکت‌ خاص‌ را برقرار می‌کند. چنین‌ الزامی‌ اطمینان‌ می‌دهد که‌ هیچ‌ یک‌ از شرکای‌ خاص‌ در موقعیتی‌ نیست‌ که‌ به‌ تنهایی‌ فعالیت‌ مربوط‌ را کنترل‌ کند. به‌ موجب‌ این‌ توافق‌، تصمیمات‌ مربوط‌ به‌ تأمین‌ اهداف‌ اساسی‌ مشارکت‌ خاص‌ که‌ مستلزم‌ موافقت‌ تمام‌ شرکای‌ خاص‌ است‌ و همچنین‌ تصمیماتی‌ که‌ مستلزم‌ موافقت‌ اکثریت‌ معینی‌ از شرکای‌ خاص‌ است‌ مشخص‌ می‌شود.

. در توافق‌ قراردادی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از شرکای‌ خاص‌ به‌ عنوان‌ مجری‌ یا مدیر مشارکت‌ خاص‌ مشخص‌ شود. مجری‌، مشارکت‌ خاص‌ را کنترل‌ نمی‌کند بلکه‌ با توجه‌ به‌ سیاستهای‌ مالی‌ و عملیاتی‌ که‌ براساس‌ توافق‌ قراردادی‌ مورد موافقت‌ شرکای‌ خاص‌ قرار گرفته‌ و اجرای‌ آن‌ به‌ مجری‌ محول‌ شده‌ است‌، بکار می‌پردازد. اگر مجری‌ به‌ تنهایی‌ توان‌ هدایت‌ سیاستهای‌ مالی‌ و عملیاتی‌ فعالیت‌ اقتصادی‌ را داشته‌ باشد، در این‌ صورت‌، چنین‌ فعالیتی‌ مشارکت‌ خاص‌ تلقی‌ نمی‌شود بلکه‌ به‌ عنوان‌ واحد تجاری‌ فرعی‌ مجری‌، محسوب‌ می‌گردد.

انواع‌ مشارکت‌ خاص‌ 
مشارکتهای‌ خاص‌، ساختارهای‌ بسیار متفاوتی‌ دارد. در این‌ استاندارد، سه‌ نوع‌ فراگیر آن‌ شامل‌ عملیات‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ و واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، مشخص‌ شده‌ است‌ که‌ مشمول‌ تعریف‌ مشارکت‌ خاص‌ می‌باشند. ویژگیهای‌ مشترک‌ مشارکتهای‌ خاص‌ به‌ شرح‌ زیر است‌:
 الف‌. دو یا چند شریک‌ خاص‌ به‌ موجب‌ یک‌ توافق‌ قراردادی‌ با هم‌ مرتبطند، و
 ب‌ . این‌ توافق‌ قراردادی‌، کنترل‌ مشترک‌ را برقرار می‌کند.

توافق‌ قراردادی‌ 
وجود توافق‌ قراردادی‌، مشارکت‌ خاص‌ را از سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌ که‌ در آن‌ سرمایه‌گذار دارای‌ نفوذ قابل‌ ملاحظه‌ است‌، متمایز می‌کند (به‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 20 با عنوان‌  حسابداری‌ سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌  مراجعه‌ شود). از نظر این‌ استاندارد، فعالیتهای‌ فاقد توافق‌ قراردادی‌ برای‌ ایجاد کنترل‌ مشترک‌، مشارکت‌ خاص‌ محسوب‌ نمی‌شود.

توافق‌ قراردادی‌ ممکن‌ است‌ به‌ چندین‌ راه‌، برای‌ مثال‌ به‌ موجب‌ قراردادی‌ بین‌ شرکای‌ خاص‌ یا به‌ موجب‌ صورتجلسه‌ مذاکرات‌ بین‌ آنان‌ صورت‌ گیرد. در بعضی‌ موارد، این‌ توافق‌ در اساسنامه‌ یا سایر آیین‌نامه‌های‌ مشارکت‌ خاص‌ درج‌ می‌شود. توافق‌ قراردادی‌ صرف‌نظر از شکل‌، معمولاً مکتوب‌ و شامل‌ موضوعات‌ زیر است‌:
 الف‌. نوع‌ فعالیت‌، مدت‌ و الزامات‌ گزارشگری‌ مشارکت‌ خاص‌،
 ب‌  . انتصاب‌ اعضای‌ هیأت‌مدیره‌ یا سایر ارکان‌ اداره‌کننده‌ مشابه‌ مشارکت‌ خاص‌ و حق‌ رای‌ شرکای‌ خاص‌،
 ج‌  . آورده‌های‌ شرکای‌ خاص‌، و
 د  . سهم‌ شرکای‌ خاص‌ از محصول‌، درآمدها، هزینه‌ها یا نتایج‌ مشارکت‌ خاص‌.

. توافق‌ قراردادی‌، کنترل‌ مشترک‌ بر مشارکت‌ خاص‌ را برقرار می‌کند. چنین‌ الزامی‌ اطمینان‌ می‌دهد که‌ هیچ‌ یک‌ از شرکای‌ خاص‌ در موقعیتی‌ نیست‌ که‌ به‌ تنهایی‌ فعالیت‌ مربوط‌ را کنترل‌ کند. به‌ موجب‌ این‌ توافق‌، تصمیمات‌ مربوط‌ به‌ تأمین‌ اهداف‌ اساسی‌ مشارکت‌ خاص‌ که‌ مستلزم‌ موافقت‌ تمام‌ شرکای‌ خاص‌ است‌ و همچنین‌ تصمیماتی‌ که‌ مستلزم‌ موافقت‌ اکثریت‌ معینی‌ از شرکای‌ خاص‌ است‌ مشخص‌ می‌شود.

. در توافق‌ قراردادی‌ ممکن‌ است‌ یکی‌ از شرکای‌ خاص‌ به‌ عنوان‌ مجری‌ یا مدیر مشارکت‌ خاص‌ مشخص‌ شود. مجری‌، مشارکت‌ خاص‌ را کنترل‌ نمی‌کند بلکه‌ با توجه‌ به‌ سیاستهای‌ مالی‌ و عملیاتی‌ که‌ براساس‌ توافق‌ قراردادی‌ مورد موافقت‌ شرکای‌ خاص‌ قرار گرفته‌ و اجرای‌ آن‌ به‌ مجری‌ محول‌ شده‌ است‌، بکار می‌پردازد. اگر مجری‌ به‌ تنهایی‌ توان‌ هدایت‌ سیاستهای‌ مالی‌ و عملیاتی‌ فعالیت‌ اقتصادی‌ را داشته‌ باشد، در این‌ صورت‌، چنین‌ فعالیتی‌ مشارکت‌ خاص‌ تلقی‌ نمی‌شود بلکه‌ به‌ عنوان‌ واحد تجاری‌ فرعی‌ مجری‌، محسوب‌ می‌گردد.

عملیات‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌  
عملیات‌ بعضی‌ از مشارکتهای‌ خاص‌ مستلزم‌ استفاده‌ از داراییها و سایر منابع‌ شرکای‌ خاص‌ است‌. در واقع‌، به‌ جای‌ ایجاد یک‌ واحد تجاری‌، هر یک‌ از شرکای‌ خاص‌، داراییهای‌ ثابت‌ مشهود و سایر امکانات‌ خود را بکار می‌برد، هزینه‌ها و بدهیهای‌ خود را تحمل‌ و نیازهای‌ مالی‌ خود را با تعهد خود تأمین‌ می‌کند. فعالیتهای‌ مشارکت‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ در کنار فعالیتهای‌ مشابه‌ شریک‌ خاص‌ و به‌ وسیله‌ کارکنان‌ آن‌ انجام‌ پذیرد. معمولاً به‌ موجب‌ موافقت‌نامه‌ مشارکت‌ خاص‌، درآمد فروش‌ محصول‌ مشترک‌ و هزینه‌های‌ مشترک‌ بین‌ شرکای‌ خاص‌ تسهیم‌ می‌شود.

در عملیات‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، دو یا چند شریک‌ خاص‌، عملیات‌، منابع‌ و مهارتهای‌ خود را به‌ منظور تولید، بازاریابی‌ و توزیع‌ مشترک‌ محصولی‌ خاص‌، با هم‌ ترکیب‌ می‌کنند. بخشهای‌ مختلف‌ فرایند تولید به‌ وسیله‌ هر یک‌ از شرکای‌ خاص‌ انجام‌ می‌پذیرد. هر شریک‌ خاص‌ مخارج‌ خود را تحمل‌ می‌کند و سهمی‌ از درآمد محصول‌ را دریافت‌ می‌کند که‌ به‌ موجب‌ توافق‌ قراردادی‌ تعیین‌ شده‌ است‌.

 شریک‌ خاص‌ باید در رابطه‌ با سهم‌ خود در عملیات‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ ،  اقلام‌ زیر را در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ و در نتیجه‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ خود شناسایی‌ کند  :
 الف‌ . داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ خود و بدهیهای‌ تحمل‌شده‌ توسط‌ وی‌  ،  و
 ب‌  . هزینه‌های‌ تحمل‌شده‌ توسط‌ خود و سهم‌ وی‌ از درآمد فروش‌ کالا یا خدمات‌ حاصل‌ از مشارکت‌ خاص‌.

از آنجا که‌ داراییها، بدهیها، درآمدها و هزینه‌ها در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ هر یک‌ از شرکای‌ خاص‌ و در نتیجه‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ آنها شناسایی‌ می‌شود، هنگام‌ تهیه‌ صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ شریک‌ خاص‌، انجام‌ تعدیل‌ یا اعمال‌ ضوابط‌ تلفیقی‌ دیگری‌ در رابطه‌ با این‌ اقلام‌ ضرورت‌ ندارد.

نگهداری‌ سوابق‌ حسابداری‌ جداگانه‌ و نیز تهیه‌ صورتهای‌ مالی‌ برای‌ مشارکت‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ ضرورت‌ نیابد. با این‌ وجود، شرکای‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ برای‌ ارزیابی‌ عملکرد مشارکت‌ خاص‌، گزارشهای‌ مدیریت‌ تهیه‌ کنند.

داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌  
بعضی‌ مشارکتهای‌ خاص‌ متضمن‌ کنترل‌ مشترک‌ و اغلب‌ مالکیت‌ مشترک‌ شرکای‌ خاص‌ نسبت‌ به‌ یک‌ یا چند دارایی‌ است‌ که‌ مشخصاً برای‌ هدف‌ مشارکت‌ خاص‌ آورده‌ یا تحصیل‌شده‌ است‌. این‌ داراییها به‌ منظور کسب‌ منافع‌ برای‌ شرکای‌ خاص‌ استفاده‌ می‌شود. هر شریک‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ سهمی‌ از محصول‌ را دریافت‌ کند و همچنین‌، سهم‌ توافق‌ شده‌ای‌ از هزینه‌ها را تحمل‌ کند.

 این‌ نوع‌ مشارکتهای‌ خاص‌، مستلزم‌ ایجاد یک‌ واحد تجاری‌ مجزای‌ از شرکای‌ خاص‌ نیست‌. هر شریک‌ خاص‌ متناسب‌ با سهم‌ خود در داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، بر سهم‌ خود از منافع‌ اقتصادی‌ آتی‌ کنترل‌ دارد.

 بسیاری‌ از فعالیتهایی‌ که‌ در حوزه‌ صنایع‌ استخراج‌ نفت‌، گاز و معادن‌ انجام‌ می‌شود، مستلزم‌ استفاده‌ از داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ است‌. برای‌ مثال‌، تعدادی‌ از شرکتهای‌ تولیدکننده‌ نفت‌ ممکن‌ است‌ یک‌ خط‌ لوله‌ نفتی‌ را به‌ طور مشترک‌ کنترل‌ و اداره‌ کنند. هر شریک‌ خاص‌ از این‌ خط‌ لوله‌ برای‌ انتقال‌ محصول‌ خود استفاده‌ می‌کند و در مقابل‌ سهم‌ توافق‌شده‌ای‌ از هزینه‌های‌ عملیات‌ بهره‌برداری‌ خط‌ لوله‌ را تحمل‌ می‌کند. مثالی‌ دیگر از یک‌ دارایی‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، ملکی‌ است‌ که‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ دو واحد تجاری‌ قرار دارد و هر یک‌ از آنها سهمی‌ از اجاره‌ را دریافت‌ و سهمی‌ از هزینه‌ها را تحمل‌ می‌کند.

 هر یک‌ از شرکای‌ خاص‌ باید در رابطه‌ با سهم‌ خود در داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌  ،  اقلام‌ زیر را در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ و در نتیجه‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ خود شناسایی‌ کند  :
الف‌ . سهم‌ خود از داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ و طبقه‌بندی‌ آنها برحسب‌ ماهیت‌ داراییها  ،
 ب‌ . بدهیهای‌ تحمل‌شده‌ توسط‌ وی‌  ،
 ج‌  . سهم‌ خود از بدهیهای‌ تحمل‌ شده‌ به‌ طور مشترک‌ با سایر شرکای‌ خاص‌  ، 
 د  . سهم‌ خود از درآمد فروش‌ یا استفاده‌ از محصول‌ مشارکت‌ خاص‌ و نیز سهم‌ خود از هزینه‌های‌ تحمل‌شده‌ به‌ وسیله‌ مشارکت‌ خاص‌  ، و
 هـ . هزینه‌هایی‌ که‌ در رابطه‌ با سهم‌ خود در مشارکت‌ خاص‌ تحمل‌ کرده‌ است‌ .

 از آنجا که‌ داراییها، بدهیها، درآمدها و هزینه‌ها در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ هر یک‌ از شرکای‌ خاص‌ و در نتیجه‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ آنها شناسایی‌ می‌شود، هنگام‌ تهیه‌ صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ شریک‌ خاص‌، انجام‌ تعدیل‌ یا اعمال‌ ضوابط‌ تلفیقی‌ دیگری‌ در رابطه‌ با این‌ اقلام‌ ضرورت‌ ندارد.

 حسابداری‌  داراییهای‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ بیانگر ماهیت‌ و واقعیت‌ اقتصادی‌ و معمولاً شکل‌ قانونی‌ مشارکت‌ خاص‌ است‌. در سوابق‌ حسابداری‌ جداگانه‌ مشارکت‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ تنها هزینه‌های‌ مشترک‌ مشارکت‌ خاص‌ درج‌ شود و در نهایت‌ براساس‌ سهم‌ توافق‌ شده‌ تسهیم‌ گردد. در این‌ حالت‌ ممکن‌ است‌ صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ تهیه‌ نشود اما شرکای‌ خاص‌ برای‌ ارزیابی‌ عملکرد مشارکت‌ خاص‌، گزارشهای‌ مدیریت‌ تهیه‌ کنند.

واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ 
بعضی‌ از مشارکتهای‌ خاص‌ به‌ شکل‌ واحد تجاری‌ است‌ که‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ شرکای‌ خاص‌ است‌ و اعمال‌ کنترل‌ مشترک‌ بر فعالیت‌ این‌ گونه‌ واحدها به‌ موجب‌ توافق‌ قراردادی‌ بین‌ شرکای‌ خاص‌ تعیین‌ می‌شود.

 واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، داراییهای‌ مشارکت‌ خاص‌ را کنترل‌، بدهیها و هزینه‌ها را تحمل‌ و درآمدها را تحصیل‌ می‌کند. این‌ واحد تجاری‌ می‌تواند به‌ نام‌ خود قرارداد ببندد و نیز برای‌ مقاصد فعالیت‌ مشارکت‌ خاص‌ تأمین‌ مالی‌ کند. هر شریک‌ خاص‌ در نتایج‌ عملکرد واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ به‌ تناسب‌ سهم‌ خود حق‌ دارد و در مواردی‌ نیز در محصول‌ مشارکت‌ خاص‌ سهیم‌ است‌.

 نمونه‌ متداولی‌ از واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، این‌ است‌ که‌ دو واحد تجاری‌ فعالیتهای‌ خود را در زمینه‌ تجاری‌ خاص‌ از طریق‌ انتقال‌ داراییها و بدهیهای‌ مربوط‌، به‌ واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌، ترکیب‌ می‌کنند. مثال‌ دیگر، موردی‌ است‌ که‌ واحد تجاری‌ به‌ طور مشترک‌ با دولت‌ یانماینده‌ یک‌ دولت‌ خارجی‌ از طریق‌ تأسیس‌ واحد تجاری‌ جداگانه‌ای‌ که‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ آن‌ واحد و دولت‌ یا نماینده‌ آن‌ دولت‌ قرار دارد، یک‌ فعالیت‌ اقتصادی‌ را آغاز می‌کند.

 واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ ،  باید سوابق‌ حسابداری‌ خود را به‌ گونه‌ای‌ نگهداری‌ کند که‌ اجرای‌ الزامات‌ این‌ استاندارد برای‌ شرکای‌ خاص‌ و سرمایه‌گذاران‌ میسر شود .

 واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ معمولاً سوابق‌ حسابداری‌ خود را نگهداری‌ و همانند سایر واحدهای‌ تجاری‌، صورتهای‌ مالی‌ خود را براساس‌ استانداردهای‌ حسابداری‌ تهیه‌ و ارائه‌ می‌کند.

هر شریک‌ خاص‌ معمولاً با آوردن‌ وجه‌ نقد یا سایر منابع‌ در واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ مشارکت‌ می‌کند. این‌ آورده‌ها در سوابق‌ حسابداری‌ شریک‌ خاص‌ ثبت‌ و در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ آن‌، به‌ عنوان‌ سرمایه‌گذاری‌ در مشارکت‌ خاص‌ شناسایی‌ می‌شود.

 صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ شریک‌ خاص‌ 
مشارکت‌ خاص‌ در واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌  ،  در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ شریک‌ خاص‌ باید براساس‌ روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ منعکس‌ شود .

در روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ ،  شرکای‌ خاص‌ باید علاوه‌ بر تبعیت‌ از همان‌ قواعدی‌ که‌ در رابطه‌ با واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌ در بندهای‌ 25 تا 28 استاندارد حسابداری‌ شماره‌  20  با عنوان‌ "حسابداری‌ سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌" الزامی‌ شده‌ است‌ ،  موارد زیر را در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ ارائه‌ کنند :
الف‌ . سهم‌ شریک‌ خاص‌ از درآمد عملیاتی‌ واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ نیز باید در صورت‌ سود و زیان‌ تلفیقی‌ مجزا از درآمد عملیاتی‌ گروه‌ منعکس‌ شود .  در گزارشگری‌ برحسب‌ قسمتهای‌ مختلف‌ نیز ،  سهم‌ شریک‌ خاص‌ از درآمد عملیاتی‌ واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ باید به‌ روشنی‌ از درآمد عملیاتی‌ گروه‌ متمایز شود .
ب‌  . سهم‌ شریک‌ خاص‌ به‌ تفکیک‌ مجموع‌ داراییها و مجموع‌ بدهیهای‌ واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ که‌ تشکیل‌دهنده‌ مبلغ‌ خالص‌ سرمایه‌گذاری‌ وی‌ است‌ باید در ترازنامه‌ تلفیقی‌ منعکس‌ شود .

 با توجه‌ به‌ اینکه‌ کنترل‌ مشترک‌ شریک‌ خاص‌، مؤثرتر از نفوذ قابل‌ ملاحظه‌ است‌، یک‌ واحد تجاری‌ گزارشگر که‌ بخش‌ عمده‌ای‌ از فعالیتهای‌ خود را از طریق‌ مشارکتهای‌ خاص‌ انجام‌ می‌دهد لازم‌ است‌ در یادداشتهای‌ توضیحی‌ اطلاعات‌ مفصلتری‌ درباره‌ آنها ارائه‌ کند.

 برای‌ اعمال‌ روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ الزامات‌ مربوط‌ به‌ سرقفلی‌، معاملات‌ درون‌ گروهی‌، تاریخ‌ گزارشگری‌، رویه‌های‌ حسابداری‌ و دیگر موارد همانند ضوابط‌ مربوط‌ به‌ کاربرد روش‌ ارزش‌ ویژه‌ در بندهای‌ 14 الی‌ 21 استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 20 با عنوان‌  حسابداری‌ سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ وابسته‌  استفاده‌ می‌شود.

30 . شریک‌ خاص‌ از تاریخی‌ که‌ کنترل‌ مشترک‌ خود بر واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ را از دست‌ می‌دهد باید استفاده‌ از روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ را متوقف‌ کند  .

صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ شریک‌ خاص‌ 
سرمایه‌گذاری‌ در واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ در صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌ شریک‌ خاصی‌ که‌ صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ تهیه‌ می‌کند باید به‌ بهای‌ تمام‌شده‌ پس‌ از کسر ذخیره‌ کاهش‌ دائمی‌ در ارزش‌ یا مبلغ‌ تجدید ارزیابی‌ به‌ عنوان‌ یک‌ نحوه‌ عمل‌ مجاز جایگزین‌ منعکس‌ شود  .

در مواردی‌ که‌ شریک‌ خاص‌ صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ منتشر نمی‌کند باید مبالغ‌ مربوط‌ به‌ مشارکتهای‌ خاص‌ در واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ را با استفاده‌ از روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ و بشرح‌ زیر ارائه‌ کند  :
الف‌ . تهیه‌ و ارائه‌ مجموعه‌ صورتهای‌ مالی‌ جداگانه‌  ،  و
ب‌  . افشای‌ اطلاعات‌ مکمل‌ درباره‌ آثار بکارگیری‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ ،  در یادداشتهای‌ توضیحی‌ صورتهای‌ مالی‌  .
 معاملات‌ بین‌ شریک‌ خاص‌ و مشارکت‌ خاص‌  زمانی‌ که‌ شریک‌ خاص‌  ،  داراییهایی‌ را به‌ مشارکت‌ خاص‌ می‌فروشد ،  یا به‌ عنوان‌ آورده‌ منتقل‌ می‌کند ،  سود یا زیان‌ مربوط‌ باید براساس‌ محتوای‌ معامله‌ شناسایی‌ شود  .  تا زمانی‌ که‌ این‌ داراییها نزد مشارکت‌ خاص‌ باقی‌ بماند و به‌ شرط‌ این‌ که‌ مخاطرات‌ و مزایای‌ عمده‌ مالکانه‌ انتقال‌ یافته‌ باشد  ،   شریک‌ خاص‌ باید فقط‌ آن‌ بخش‌ از سود را شناسایی‌ کند که‌ قابل‌ انتساب‌ به‌ سهم‌ سایر شرکای‌ خاص‌ است‌  .  زمانی‌ که‌ فروش‌ یا آورده‌ مذکور  ،   شواهدی‌ مبنی‌ بر کاهش‌ در خالص‌ ارزش‌ فروش‌ داراییهای‌ جاری‌ یا کاهش‌ دائمی‌ در مبلغ‌ دفتری‌ یک‌ دارایی‌ غیرجاری‌ فراهم‌ آورد  ، در این‌ صورت‌ شریک‌ خاص‌ باید تمام‌ مبلغ‌ زیان‌ مربوط‌ را شناسایی‌ کند  .

در مواردی‌ که‌ شریک‌ خاص‌  ،  داراییهایی‌ را از مشارکت‌ خاص‌ خریداری‌ می‌کند تا زمانی‌ که‌ این‌ داراییها به‌ شخص‌ مستقلی‌ فروخته‌ نشده‌ است‌ نباید سهم‌ خود را از سود مشارکت‌ خاص‌ در این‌ معامله‌ شناسایی‌ کند  .  شریک‌ خاص‌ باید به‌ روشی‌ مشابه‌ سهم‌ خود را از زیان‌ شناسایی‌ کند  ،   با این‌ تفاوت‌ که‌ زیان‌ را باید در صورتی‌ بی‌درنگ‌ شناسایی‌ کرد که‌ بیانگر کاهش‌ در خالص‌ ارزش‌ فروش‌ داراییهای‌ جاری‌ یا کاهش‌ دائمی‌ در مبلغ‌ دفتری‌ داراییهای‌ غیرجاری‌ باشد  .

مجریان‌ مشارکت‌ خاص‌ 
مجریان‌ یا مدیران‌ مشارکت‌ خاص‌ باید حق‌الزحمه‌ خود را براساس‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 3 با عنوان‌ "درآمد عملیاتی‌" به‌ حساب‌ منظور کنند  .

 یک‌ یا چند شریک‌ خاص‌ ممکن‌ است‌ در قبال‌ دریافت‌ حق‌الزحمه‌ به‌ عنوان‌ مجری‌ یا مدیر یک‌ مشارکت‌ خاص‌ انجام‌ وظیفه‌ کنند. حق‌الزحمه‌ یاد شده‌ توسط‌ مشارکت‌ خاص‌ حسب‌ مورد به‌ حساب‌ دارایی‌ یا هزینه‌ شناسایی‌ می‌شود.

افشا
شریک‌ خاص‌ باید مجموع‌ بدهیهای‌ احتمالی‌ زیر را که‌ براساس‌ استاندارد حسابداری‌ شماره‌ 4 با عنوان‌ "حسابداری‌ پیشامدهای‌ احتمالی‌"  ،  مشمول‌ افشا می‌گردد ،  جدای‌ از سایر بدهیهای‌ احتمالی‌ افشا کند  :
الف‌ . هر بدهی‌ احتمالی‌ که‌ شریک‌ خاص‌ در رابطه‌ با سهم‌ خود در مشارکتهای‌ خاص‌ تحمل‌ می‌کند و سهم‌ وی‌ از هر بدهی‌ احتمالی‌ که‌ به‌ طور مشترک‌ با سایر شرکای‌ خاص‌ تحمل‌ می‌کند  ،
ب‌  . سهم‌ شریک‌ خاص‌ از بدهیهای‌ احتمالی‌ مشارکتهای‌ خاص‌ که‌ متضمن‌ بدهی‌ احتمالی‌ برای‌ وی‌ است‌  ،  و
ج‌  . آن‌ دسته‌ از بدهیهای‌ احتمالی‌ که‌ ناشی‌ از بدهی‌ احتمالی‌ شریک‌ خاص‌ بابت‌ بدهیهای‌ سایر شرکای‌ خاص‌ است‌  .

 شریک‌ خاص‌ باید مجموع‌ تعهدات‌ زیر را در رابطه‌ با سهم‌ خود در مشارکت‌ خاص‌ به‌ طور مجزا از سایر تعهدات‌ افشا کند  :
الف‌ . تعهدات‌ سرمایه‌ای‌ شریک‌ خاص‌ در رابطه‌ با سهم‌ خود در مشارکتهای‌ خاص‌ و سهم‌ وی‌ از تعهدات‌ سرمایه‌ای‌ که‌ به‌ طور مشترک‌ با سایر شرکای‌ خاص‌ تحمل‌شده‌ است‌  ،  و
ب‌  . سهم‌ خود از تعهدات‌ سرمایه‌ای‌ مشارکتهای‌ خاص‌  . 

علاوه‌ بر موارد پیشگفته‌ ،  اطلاعات‌ زیر باید در رابطه‌ با مشارکتهای‌ خاص‌ در صورتهای‌ مالی‌ شریک‌ خاص‌ افشا شود :
 الف‌ . فهرستی‌ از مشارکتهای‌ خاص‌ عمده‌ شامل‌ نام‌ و ماهیت‌ فعالیت‌ آنها  ،
 ب‌  . نسبت‌ حقوق‌ مالکیت‌ در واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ و نسبت‌ حق‌ رای‌  ،  در صورتی‌ که‌ متفاوت‌ از نسبت‌ حقوق‌ مالکیت‌ باشد  ،
 ج‌  . دوره‌ مالی‌ یا تاریخ‌ ترازنامه‌ واحد تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ ،  در مواردی‌ که‌ تاریخ‌ گزارشگری‌ آن‌ با تاریخ‌ گزارشگری‌ شریک‌ خاص‌ متفاوت‌ است‌  ،  و
 د   . مجموع‌ مبلغ‌ هر یک‌ از سرفصلهای‌ داراییهای‌ جاری‌ ،  داراییهای‌ غیرجاری‌ ،  بدهیهای‌ جاری‌ ،  بدهیهای‌ غیرجاری‌ ،  درآمدها و هزینه‌ها متناسب‌ با سهم‌ شریک‌ خاص‌ از مشارکتهای‌ خاص‌  .

 شریک‌ خاصی‌ که‌ به‌ دلیل‌ نداشتن‌ واحد فرعی‌ ،  صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ منتشر نمی‌کند  ،   باید اطلاعات‌ خواسته‌شده‌ در بندهای‌ 40 ،  41 و 42 را افشا کند  .

تاریخ‌ اجرا
الزامات‌ این‌ استاندارد در مورد کلیه‌ صورتهای‌ مالی‌ که‌ دوره‌ مالی‌ آنها از تاریخ‌ 1/1/1381 و بعد از آن‌ شروع‌ می‌شود  ،  لازم‌الاجراست‌  . 

مطابقت‌ با استانداردهای‌ بین‌المللی‌ حسابداری‌  
با اجرای‌ الزامات‌ این‌ استاندارد، مفاد استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌ شماره‌ 31 با عنوان‌ گزارشگری‌ مالی‌ سهم‌الشرکه‌ در مشارکتهای‌ خاص‌  نیز رعایت‌ می‌شود. توضیح‌ اینکه‌ در این‌ استاندارد برای‌ انعکاس‌ مشارکتهای‌ خاص‌ در واحدهای‌ تجاری‌ تحت‌ کنترل‌ مشترک‌ در صورتهای‌ مالی‌ تلفیقی‌ از روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ استفاده‌ شده‌ است‌، در صورتی‌ که‌ روش‌ اصلی‌ استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌، روش‌ تلفیق‌ نسبی‌ است‌. روش‌ ارزش‌ ویژه‌ ناخالص‌ نوع‌ خاصی‌ از روش‌ ارزش‌ ویژه‌ است‌ که‌ در استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌ به‌ عنوان‌ روش‌ مجاز جایگزین‌ معرفی‌ شده‌ است‌. بنابراین‌، با اجرای‌ الزامات‌ این‌ استاندارد، الزامات‌ مربوط‌ به‌ روش‌ مجاز جایگزین‌ استاندارد بین‌المللی‌ حسابداری‌ نیز رعایت‌ می‌شود.

حسابرسی عملیاتی

An Operational Audit Process [.pdf] is designed to:حسابرسی عملیاتی فرآیند [. اف] طراحی شده است به :

understand the responsibilities and risks faced by an auditable faculty, department, unit or process ( Hierarchy of Concerns for Audit [.pdf] ) and ( Risk Assessment Overview Chart [.pdf] ); درک مسئولیت ها و خطرات مواجه auditable دانشکده ، گروه ، واحد یا فرایند (سلسله مراتب نگرانی برای حسابرسی [. اف]) و (بررسی اجمالی چارت سازمانی ارزیابی ریسک [. اف]) ؛

assess the level of control exercised by management; ارزیابی سطح از کنترل اعمال شده توسط مدیریت ؛

identify, with management participation, opportunities for improving control; شناسایی ، با مشارکت مدیریت ، فرصت هایی برای بهبود کنترل ؛

provide senior management of the University and the Audit Committee of the Board of Governors (and thus the Board of Governors) with an understanding of the degree to which management has achieved its responsibilities and mitigated the risks associated with the operation of the University. ارائه مدیریت ارشد دانشگاه و کمیته حسابرسی از هیئت حکام (و در نتیجه هیئت حکام) با درک درستی از رشته که مدیریت و مسئولیت های خود دست یافته تخفیف خطرات همراه با این عملیات از دانشگاه. This includes: این شامل :

reliability and integrity of financial and operational information; قابلیت اطمینان و یکپارچگی اطلاعات مالی و عملیاتی ؛

effectiveness and efficiency of operations; اثربخشی و کارایی عملیات ؛

safeguarding of assets; حفاظت از دارایی ؛

compliance with laws, regulations, and contracts. مطابق با قوانین ، مقررات و قراردادها.

Normally, this involves the following six phases: به طور معمول ، این شامل شش فاز زیر است :

1) Pre-audit process 1) قبل از فرایند ممیزی

The process normally begins with an introductory meeting to inform the unit's senior management that an audit will take place, to explain the process, and to gather background information. فرآیند به طور طبیعی با یک نشست مقدماتی شروع به اطلاع مدیریت ارشد واحد که ممیزی برگزار خواهد شد ، می روند که توضیح می دهند ، و به منظور جمع آوری اطلاعات زمینه.

Following the introductory meeting, the auditor performs a preliminary gathering of information using various sources of information (for example, the unit's web site) to identify the possible components and concerns. پس از نشست مقدماتی ، حسابرس را انجام جمع آوری اطلاعات اولیه با استفاده از منابع مختلف اطلاعات (به عنوان مثال ، وب سایت واحد) برای شناسایی اجزای ممکن است و نگرانی. At the end of this stage, a binder is prepared and is used in the risk assessment meeting with the auditees. در پایان این مرحله ، شکمبند زنان آماده است و در این جلسه با ارزیابی خطر ابتلا به auditees استفاده می شود.

2) Risk assessment meeting with auditee 2) با خطر نشست ارزیابی auditee

The risk assessment meeting involves the key managers of the department or faculty or unit to be audited. خطر ابتلا به جلسه ارزیابی شامل مدیران کلیدی گروه یا دانشکده یا واحد به بازرسیشده. One objective of the risk assessment meeting is to obtain confirmation of the components (i) and major concerns of the unit (ii) . یکی از اهداف از جلسه ارزیابی خطر است برای به دست آوردن تایید از اجزای سازنده (من) و نگرانی های عمده ای از واحد دوم).

The key managers also perform an assessment of the importance of each concern (low, medium or high) for each component. مدیران کلیدی همچنین ارزیابی اهمیت هر یک از نگرانی (کم ، متوسط یا بالا) برای هر جزء را انجام دهید. They are also requested to perform a voting exercise to compare and rank the components and concerns. آنها همچنین به درخواست برای انجام ورزش رای گیری برای مقایسه و رتبه بندی در اجزا و نگرانی. This step is preferably completed during the meeting, but may be completed separately with each manager. این مرحله ترجیحا در طی این جلسه به اتمام است ، اما ممکن است به طور جداگانه با هر مدیر به پایان رسید.

The result is a risk template. در نتیجه خطر ابتلا به الگو شده است. The high-risk areas identified by management will then provide the focus for the audit project. مناطق خطر بالا شناسایی شده توسط مدیریت فراهم خواهد شد و سپس تمرکز برای پروژه ممیزی.

3) Control matrix 3) ماتریس کنترل

The auditor meets with the managers of the high-risk areas to identify the key management objectives and the key control activities (iii) performed. حسابرس در دیدار با مدیران مناطق در خطر بالا برای شناسایی اهداف مدیریت کلید و کنترل فعالیت های کلیدی (ج) انجام می شود. After these meetings, the auditor documents the key management objectives and the key controls. پس از این جلسات ، اسناد بازرس اهداف مدیریت کلید و کنترل های کلیدی است.

The lack of key controls identified, referred to as control design issues, is also documented in the matrix. عدم وجود کنترل های کلیدی شناسایی شده ، به عنوان شاهد مراجعه کننده به مسائل طراحی است ، نیز در ماتریس مستند.

Once the first draft of the control matrix is completed, it is sent back to the managers for confirmation and validation. پس از اولین پیش نویس از ماتریس کنترل کامل است ، آن را به مدیران برای تأیید و اعتبارسنجی ارسال می شود. The lack of key controls (control design issues) is also discussed with management. عدم وجود کلید کنترل (کنترل مسائل طراحی) نیز با مدیریت بحث شده است.

The key controls identified in the matrix represent the controls to be tested in the next phase. کلید در ماتریس شناسایی کنترل نماینده گروه شاهد در مرحله بعدی تست شده باشد.

4) Test design 4) طراحی تست

Once the matrix has been agreed upon with management, the auditor designs the test procedures for the identified key controls. پس از ماتریس است با مدیریت بر توافق شده است ، بازرس طرح مراحل تست را کنترل شناسایی کلید. The auditor prepares a test design for each key control activity identified in the matrix. حسابرس آماده طراحی تست برای هر یک از کنترل فعالیت های کلیدی شناسایی شده در ماتریس.

The testing plan is reviewed before the testing phase begins. طرح تست قبل از مرحله تست آغاز می شود بررسی شده است. The testing phase usually requires the auditor's presence in the department to conduct interviews, examine documents, and obtain explanations. فاز تست معمولا نیاز به حضور بازرس در اداره به انجام مصاحبه ها ، بررسی اسناد و تهیه توضیحات.

The auditor documents the results of the tests, the conclusion, and any proposals. اسناد بازرس نتایج آزمون ، نتیجه گیری ، و هر گونه پیشنهادات. During testing, the auditor also discusses preliminary findings with individual managers. در طول آزمایش ، حسابرس نیز مورد بحث یافته های اولیه با مدیران فردی است.

The test results become the basis for the first draft of the audit report. نتایج آزمون تبدیل به مبنایی برای اولین بار پیش نویس گزارش ممیزی.

5) Report drafting 5) تهیه پیش نویس گزارش

After the previous stages have been completed, the auditor can produce a draft report to be presented and discussed with management. پس از مراحل قبلی بوده است به پایان ، حسابرس می تواند گزارش می شود به پیش نویس ارائه شده و مورد بحث و با مدیریت تولید کند. The draft report uses the following standard structure: گزارش با استفاده از ساختار پیش نویس استاندارد زیر است :

Memo یادداشت

Conclusion استنتاج

Background information سابقه و هدف اطلاعات

Scope در محدوده

Objectives اهداف

Proposals داوطلبی

Risk template and key controls as an appendix خطر ابتلا به الگو و شاهد به عنوان یک کلید آپاندیس

Other appendices ضمائم دیگر

The report review and discussion process is designed to arrive at agreed action plans to resolve identified issues. بررسی گزارش و فرایند طراحی شده است به بحث و گفتگو در مورد توافق برسید طرح اقدام برای حل و فصل مسائل شناسایی شده. Any management-accepted risks and differences of opinion are also reported. هر گونه مدیریت - پذیرفته خطرات و اختلاف نظر نیز گزارش شده است.

The report drafting process involves meetings with increasingly senior levels of the management hierarchy until the report has both the moral and monetary (if needed) support for the issues raised. فرایند شامل تهیه پیش نویس گزارش نشست با افزایش سطوح سلسله مراتب مدیریت ارشد گزارش تا زمانی که هر دو دارای اخلاقی و پولی (در صورت نیاز) برای مسائل مطرح شده.

6) Final audit report 6) گزارش ممیزی نهایی

The final report is distributed to all managers of an audited unit, the relevant members of senior management, the Vice-Principal, (Administration and Finance), the Chair of the Audit Committee of the Board, and the external auditors. گزارش نهایی به همه مدیران واحد بازرسیشده ، عضو مربوطه از مدیریت ارشد توزیع شده است ، معاون مدرسه ، (مدیریت و دارایی) ، رئیس کمیته حسابرسی هیات مدیره و حسابرسان خارجی.

(i) Components: Represent the principal deliverables of the unit (products, services or processes. (من) قطعات : نماینده اصلی تحویل واحد (محصولات ، خدمات و یا فرایندهای.
(ii) Concerns: Represent the events that could prevent the audited unit from achieving its objectives. (ب) نگرانی : نمایندگی وقایع است که می تواند واحد بازرسیشده از دستیابی به اهداف آن جلوگیری کند.
(iii) Controls: Any action taken by management, the board, and other parties to enhance risk management and increase the likelihood that established objectives and goals will be achieved. (ج) کنترل : هرگونه اقدام گرفته شده توسط مدیریت ، هیئت مدیره ، و احزاب دیگر در جهت افزایش مدیریت ریسک و افزایش احتمال که به اهداف تثبیت شده و به اهداف خواهد شد به دست آورد. Management plans, organizes, and directs the performance of sufficient actions to provide reasonable assurance that objectives and goals will be achieved. مدیریت نقشه ها ، سازماندهی می باشد و عملکرد از اقدامات کافی برای ارائه تضمین مناسب است که اهداف و اهداف خواهد شد به دست آورد.

Next: Information Systems Audits بعدی : ممیزی سیستم های اطلاعاتی

view sidebar content | back to top of pageنمایش مطالب خوانده | بازگشت به بالای صفحه

Operational Audits

An Operational Audit Process [.pdf] is designed to:

understand the responsibilities and risks faced by an auditable faculty, department, unit or process (Hierarchy of Concerns for Audit [.pdf]) and (Risk Assessment Overview Chart [.pdf]);

assess the level of control exercised by management;

هیچ نظری تا کنون برای این مطلب ارسال نشده است، اولین نفر باشید...

Addurl.nu
Web Analytics <meta property="og:title" content="موسسه حسابداری و حسابرسی دیاکو"> <meta property="og:description" content="موسسه دیاکو در راستای کمک به شرکتها در جهت تحقق اهداف تشکیل و رسالت خود را تا امروز به نحو مطلوب ادا نموده است و خدمات مالی و حسابداری را با هدف ارتقاء کیفیت خدمات مالی و جلب رضایت مشتریان ارائه می‌کند. "> <meta property="og:site_name" content="Iran StopSpam"> <meta property="og:image" content="http://stopspam.ir/styles/img/ss.png" />