Quantcast

حسابرسی،کسب و کار است

دکتر غلامحسین دوانی
باستناد قانون تجارت موسسات حسابرسی جزء موسسات غیرتجاری و انتفاعی به شمار می‏روند یعنی یک بنگاه اقتصادی هستند که سازوکار مناسب حرفه‏ حسابرسی بر آن حاکم است. هر بنگاه اقتصادی دارای قاعده و قانونمندی خاصی است که چنانچه این قاعده و قانونمندی رعایت نگردد سقوط و اضمحلال آن طبیعی است. در گذشته نه چندان دور مباحثی همچون حرفه «مقدس حسابرسی» آنچنان سپرده سیاهی بر سرنوشت حرفه حسابرسی افکنده بود که گویا موسسات حسابرسی محکوم به فنا هستند زیرا نباید سود ببرند. سود ثمره اصلی دسترنج حسابرسان است اما سوددهی در موسسات حسابرسی هم در جهان پیشرفته کنونی مبتنی بر دانش و اطلاعات و کیفیت خدمت رسانی می‏باشد. فدراسیون بین‏المللی حسابداران (ایفک) در تعریف حسابدار آینده اظهار می‏دارد «حسابدار آینده یک تاجر است» .نگاهی عمیق باین تعریف جهانی نشان می‏دهد که تاجر برای فروش محصول خود باید بهترین مواد و کیفیت که همانا «استانداردهای حسابداری و حسابرسی» و «آئین نامه رفتار حرفه‏ای» را برگزیند تا مشتری خود را در بهترین موقعیت رقابتی قرار دهد. با تصویب قانون جامعه حسابداران رسمی و تشکیل و تاسیس موسسات بی‏شمار حسابرسی امر به بسیاری از حسابرسان کشور مشتبه شد که گویا «حسابرسی و مدیریت کسب و کار حسابرسس» یکسان است. از همین رو شاهد پیوندهای موقت، زودگذر، بدون عمق و …. بودیم که نتیجه آن متارکه‏های متعدد بوده است. واقعیت آن است که بسیاری اشتباهات اولیه نتیجه طبیعی فقدان بستر مناسب کسب و کار حسابرس و فقدان تجربه مدیریتی در بین حسابرسان بوده است. حجم انبوهی از حسابرسان ارشد کشور سابقه کار متوالی و متمادی در سازمان حسابرسی به عنوان کارمند سازمان (حتی در سطوح ارشد) دارا بوده و فاقد پیشینه فعالیت حسابرسی به عنوان مدیر یک موسسه کسب و کار بوده‏اند لذا بسیاری از دوستان در درک مدیریتی کسب و کار و فعالیت در حرفه دچار برداشت ساده انگارانه شده‌اند. «بنگاه داری» حتی در کسب و کار حسابرسی قاعده دارد. مدیر اداره کننده موسسه حتی ممکن است مدیر ارشد در حوزه حسابرسی نباشد اما باید مدیر ارشد کسب و کار باشد! نگاهی اجمالی به همین دوره کوتاه از عمر موسسات حسابرسی بیانگر دو نوع بینش، منش و رفتار در حسابرسان کشور دارد.
۱- برخی از حسابرسان ارشد و مشهور بر آن هستند که چون در موقعیت ممتازی به سر می‏برند باید سایر شرکاء هزینه‏ این اشتهار را بپردازند و این شرکای مشهور بدون حضور در موسسات ، بدون فعالیت در حرفه و صرفاً به اتکای روابطی که شاید در بخش خصوصی چندان کارآمد نیز نباشد خواستار سهم بیشتری از مشارکت هستند.
۲- بسیاری از حسابداران رسمی نیز صرفاً باتکای گذرانیدن موفق امتحانات و یا اخذ کارت حسابدار رسمی بر این عقیده هستند که وزن شرکای یک موسسه یکسان و باید همه حسابداران رسمی شریک موسسه باشند.
تجربه موسسات حسابرسی موفق و بزرگ جهان، نشان دهنده انحراف هر دو بینش فوق است. در کسب و کار حرفه‏ای نظیر فعالیت حسابرسان، پزشکان و کارشناسان رسمی دادگستری و حتی مهندسان مشاور داشتن ارتباط (public Relation) می‏تواند یک امتیاز محسوب شود اما این ارتباط «سهام ممتاز» تلقی نمی‏شود بلکه توان حرفه‏ای افراد، تجربه کاری آنان و مدیرت کسب و کار حسابرسی قانون رفتار کسب و کار در این حرفه است و لاغیر. از طرف دیگر صرف داشتن کارت حسابدار رسمی در شرایطی که اعتبار شرکاء از طرف مشتریان وزن می‏شود نمی‏تواند باعث شراکت هر حسابدار رسمی در یک موسسه حسابرسی شود. واقعیت آن است که پذیرش شریک اگر از پذیرش همسر سخت تر نباشد آسانتر نیست. زیرا در موسسات اعتباری نمی‏توان هرازگاهی شاهد خروج شریک از موسسات حسابرسی با در نظر داشتن مسئولیت تضامنی آنان باشیم. تجربه کشور انگلستان به عنوان «مهد حسابداری و حسابرسی جهان) نشان می‏دهد که موسسات حسابداران قسم خورده باید دارای حداقل دو شریک Chartered Accauntants باشند که بیشترین سهم مشارکت به آنان تعلق دارد و شریک غیر حسابدار قسم خورده نظیر حسابداران غیر شاغل، حسابداران غیر قسم خورده و وکلاء نیز در این موسسات وجود دارد اما مسئولیت تضامنی حرفه‏ای متوجه شرکای حسابدار قسم خورده می‏باشد. تاکید اساسنامه جامعه حسابداران مبنی بر حداقل سه شریک باعث شد که بسیاری در همان آغاز صرفاً به منظور تاسیس موسسه فارغ از مسائل بعدی شروع به یادگیری نمایند. که ثمره آن جدائی چندباره برخی حسابداران رسمی از این یا آن موسسه می‏باشد لذا جامعه حسابداران وظیفه دارد با توجه به حدوثاین پدیده در اصلاح اساسنامه راهکار برون رفت از ابن معضل را جستجو نماید که احتمالاً با لحاظ حداقل دو شریک بخشی از این مشکلات حل خواهد شد.
روی دیگر سکه آن است که دوستان حسابدار رسمی باید بپذیرند که صرف موفقت در امتحانات و اخذ کارت حسابدار رسمی نمی‏تواند موید آن باشد که این دوستان توانائی مشارکت در «مدیریت موسسات حسابرسی» را دارا هستند بلکه باید بطریقی تمهیداتی فراهمی آورد که حسابداران رسمی پس از موفقت در امتحانات حداقل یکدوره دو الی سه ساله را در موسسات حسابرسی مشغول فعالیت شوند تا بتوانند بعنوان موسسه حسابرسی تشکیل دهند که در غیر اینصورت مشابه وضع موجود بسیاری نالان هستند که موسسه نمی‏چرخد، کار نیست و….
سخن آخر آنکه پایگاه حسابرسی «دانش اطلاعات» است. هر کس می‏تواند در این وادی گام نهد که خود را به دانش و اطلاعات مسلح نماید و آنکس که مسلح شد اعتبار دارد. اعتبار نام و شهرت اگر با این ابزار هزاره سوم پالایش نشود اعتباری زودگذر و فاقد سرمایه‏گذاری بلند مدت است بویژه آنکه تجربه دو دهه گذشته و همین دو سال اخیر نشان داده آنان که با فعالیت و کار و دانش عجین هستند موفق خواهند شد اگر چه کمتر شهرت و اعتبار داشته باشند


Addurl.nu
Web Analytics <meta property="og:title" content="موسسه حسابداری و حسابرسی دیاکو"> <meta property="og:description" content="موسسه دیاکو در راستای کمک به شرکتها در جهت تحقق اهداف تشکیل و رسالت خود را تا امروز به نحو مطلوب ادا نموده است و خدمات مالی و حسابداری را با هدف ارتقاء کیفیت خدمات مالی و جلب رضایت مشتریان ارائه می‌کند. "> <meta property="og:site_name" content="Iran StopSpam"> <meta property="og:image" content="http://stopspam.ir/styles/img/ss.png" />